.Είναι πολλά τα λεφτά...

Λατρεύω τις συνωμοσίες και τα μυστήρια όταν τα παρακολουθώ στην τηλεόραση ή τα συναντώ στις σελίδες κάποιου βιβλίου, αλλά δεν τα μπορώ καθόλου στην καθημερινότητά μου. Κι εκείνο που πολύ περισσότερο δεν μπορώ είναι να αιωρούνται ως δήθεν «μυστήρια» γεγονότα και καταστάσεις που μόνο αφελείς χρειάζονται περισσότερο του δεκαλέπτου για να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται.

Παράδειγμα οι πλειστηριασμοί. Τι δουλειά έχουν οι δανειστές μας με την αδυναμία του ενός ή του άλλου Ελληνα πολίτη να πληρώνει τις δόσεις του στεγαστικού του δανείου;

Δικό του και της τράπεζας είναι το πρόβλημα. Κι από τη στιγμή που οι τράπεζες δεν επιδιώκουν να βγουν στο σφυρί δεκάδες χιλιάδες διαμερίσματα, που οι τιμές τους, λόγω ανυπαρξίας ζήτησης, θα πέσουν σε εξευτελιστικά χαμηλά επίπεδα, τι ζόρι τραβάνε ο Τόμσεν και η παρέα του;

Ή τι ζόρι τραβάνε οι διάφοροι γραφειοκράτες των Βρυξελλών με τις αποκρατικοποιήσεις μας, που από τη μια μας πιέζει η τρόικα να τις προχωρήσουμε κι από την άλλη μας βάζουν εκείνοι τρικλοποδιές και τις εμποδίζουν;

Γιατί δεν θέλουν τους Ρώσους ή γιατί δεν τους αρέσουν οι Κινέζοι; Ή αφού οι μεν τους βρωμάνε και οι δε τους μυρίζουν, πλην όμως δεν υπάρχουν και άλλες προτάσεις για τις προκηρυχθείσες αποκρατικοποιήσεις, πώς θα εκπληρώσουμε τις σχετικές υποχρεώσεις μας;

Το θέλουν ή δεν το θέλουν, τα πράγματα μιλάνε από μόνα τους. Κανένα μυστήριο δεν υπάρχει. Οταν οι τροϊκανοί επιδιώκουν να πέσουν οι τιμές των ακινήτων σε εξευτελιστικά επίπεδα, αδιαφορώντας και για το κοινωνικό πρόβλημα αλλά και για τη ζημιά των τραπεζών και όταν οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών υπονομεύουν τις προσπάθειες για αποκρατικοποιήσεις, είναι προφανές ότι δεν το κάνουν επειδή τρελάθηκαν, αλλά επειδή υπηρετούν κάποιες σκοπιμότητες.

Ποιες μπορεί να είναι αυτές; Ούτε κι αυτό είναι δύσκολο να το διαβλέψει κανείς. Η επισήμανση του ΣΥΡΙΖΑ για σχέδια εξαγοράς από ξένα funds των «κόκκινων» δανείων είναι απόλυτα λογική. Οπως απόλυτα λογικό είναι να μη θέλουν την παρουσία των Ρώσων και των Κινέζων οι ασχολούμενοι με τις ίδιες δραστηριότητες Ευρωπαίοι.

Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει το κινηματογραφικό «είναι πολλά τα λεφτά, Αρη» του Καλογήρου προς τον Κούρκουλο.