.Πέρα από το άσπρο και το μαύρο

Η ΒΑΣΙΚΗ φιλοσοφία κάθε δικομματισμού που σέβεται τον εαυτό του, είναι να διαβάζει την πραγματικότητα με τον παραμορφωτικό φακό των δύο κόσμων. Κάπως έτσι πορεύτηκαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ επί τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια, υποστηρίζοντας ότι οι ίδιοι ευαγγελίζονται το φως και ο αντίπαλος εκπροσωπεί το σκοτάδι, κάπως έτσι πορεύονται και οι εταίροι του σημερινού δικομματισμού, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, θεωρώντας ο ένας τον άλλο καταστροφή για τα συμφέροντα του τόπου.

ΠΡΟΦΑΝΩΣ, η αντιπαράθεση, ακόμα και η σκληρότερη, αποτελεί οξυγόνο για τη δημοκρατία. Οι συναινέσεις, ακόμα και όταν προκύπτουν, ούτε εκβιάζονται ούτε επιβάλλονται. Πηγάζουν από την ίδια την πολιτική αναμέτρηση και ανταποκρίνονται, ως εξαίρεση, στις ανάγκες ειδικών στιγμών και έκτακτων συνθηκών. 

Η ιστορία της πολιτικής είναι η ιστορία των ρήξεων, των διαρκών τομών, της σύγκρουσης του παλιού με το καινούργιο, του συντηρητικού με το προοδευτικό, του καινοτόμου με το στατικό.

ΤΙ ΣΧΕΣΗ έχουν όμως όλα αυτά με την κόντρα που εξελίσσεται σε δημόσια θέα ανάμεσα στο success story της κυβέρνησης και στο story της καταστροφής που διακινεί η Κουμουνδούρου; 

Ποιον τύπο πολιτικής αντιπαράθεσης εξυπηρετούν η ταύτιση του ΣΥΡΙΖΑ με τη Χρυσή Αυγή, που επιχειρεί το κυβερνητικό επικοινωνιακό επιτελείο, και τα ανιστόρητα περί Τσολάκογλου, προδοτών και χούντας που βάζουν στον ανεμιστήρα διάφοροι «προεστοί» του ριζοσπαστισμού;

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ που θέλουν να έχουν ακόμα καθαρή ματιά ούτε η κυβέρνηση έχει σχέση με... δυνάμεις κατοχής ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Κασιδιάρη. 

Η μόνη προφανής σχέση που διατηρούν και οι δύο -και ως εκ τούτου επʼ αυτού βρίσκονται στην ίδια πλευρά του λόφου- είναι η σχέση τους με ένα μοντέλο πολιτικής που αναδεικνύει την τυφλή σύγκρουση σε αξιακό κανόνα και σχεδιάζει το επόμενο βήμα με όρους πολεμικού video game.

ΣΤΟ ΚΛΙΜΑ που διαμορφώνεται, η απουσία ενός μετώπου λογικής που θα ξεχώριζε την ήρα της ανέξοδης πολεμικής από το στάρι της ουσιαστικής αντιπαράθεσης, είναι περισσότερο προφανής παρά ποτέ. 

Κι αυτό το κενό, που διαταράσσει την πολιτική τάξη και παραμορφώνει τους συσχετισμούς, οφείλουν να καλύψουν όσοι δεν έχουν παραδοθεί στον νέο διπολισμό και θεωρούν τη συγκρότηση της Κεντροαριστεράς όχι προσωπικό σωσίβιο, αλλά ανάγκη για το πολιτικό σύστημα και τη χώρα.

Ο Χρήστος Μαχαίρας είναι δημοσιογράφος